Krzywiki krawieckie

Często początkujące i zaawansowane krawcowe zastanawiają się nad krzywkami. Nie należą do tanich akcesoriów więc chętnie z nich rezygnujemy. A po krótkim używaniu stają się dla nas niezbędne. Służą do tego, aby nadać kształt ciała człowieka w drugim etapie robienia formy, czyli jeszcze na papierze lub na tkaninie, ale jeszcze przed skrojeniem. Ułatwiają też wykreślanie linii przy powiększaniu lub pomniejszaniun form. Można przy ich pomocy wyznaczyć kąty proste, zapięcia i dodać równo linię szwa. Ja swój komplet dostałam z początkiem tego roku. Przez jakiś czas ćwiczyłam ich użycie i teraz są niezbędnym rekwizytem przy szyciu. Jeśli chcesz ułatwić sobie pracę rekomenduję Ci zakup takich krzywików.

Podpatruj, wykonuj i podawaj źródło inspiracji.

Chanel, Marc Jacobs czy Premiere Vision?

Prêt-à-porter to kolekcje ubrań gotowych do noszenia, które możemy kupić w sklepie
z seryjnej produkcji. W czasie powstawania używa się tylko różnego typu maszyn szwalniczych, a tkaniny są ze średniej półki cenowej. Projektantami tego typu kolekcji m.in. Donna Karen czy Marc Jacobs.

źródło

Haute couture to wysokie krawiectwo - luksusowe zajmujące się tworzeniem ubrań na zamówienie dla konkretnego klienta. W jego produkcji znaczną część wykonuje się ręcznie z najlepszych gatunkowo materiałów. Obecnie często kolekcje są bardzo ekspresyjne przez co nie nadają się do codziennego noszenia. Domy mody chcące się posługiwać nazwą Haute couture muszą w ciągu danego roku przedstawić przynajmniej dwie kolekcje oraz zużyć odpowiednią ilość najwyższego gatunku materiałów. Przedstawicielami są m.in.: Chanel, Schiaparelli, Balenciaga, Christian Dior.

źródło

Première Vision Fashion to targi mody. Ich celem jest przedstawienie przyszłych trendów, stylizacji, wzorów tkanin i dodatków oraz kolorystyki. Odbywające się w światowych stolicach mody z co najmniej trzyletnim wyprzedzeniem do obecnych kolekcji.

źródło

Haute couture to krawiectwo w znacznym stopniu wykonywane ręcznie. Jeżeli chcesz poznać jego tajniki to na poniższych zdjęciach znajdziesz szwy, których używają Ci najwięksi.

ŚCIEGI RĘCZNE

Ścieg przed igłą to podstawowy ścieg wykonywany od strony prawej do lewej lub z góry
w dół. Składa się z dwóch jednakowej długości części, z których jedna jest widoczna na wierzchniej, druga na spodniej stronie materiału.

Ścieg fastrygowy wykonuje się go tak samo jak ścieg przed igłą. Dłuższa część jest widoczna na wierzchniej stronie materiału fastrygowanego, a krótsza na spodniej. Stosuje się do chwilowego łączenia dwóch warstw tkaniny. 

Ścieg pętelkowy powstaje podobnie jak ścieg fastrygowy z tym, że jego część górna jest w postaci sporej, niedociągniętej pętelki. Służy do symetrycznego przenoszenia na przykład zaszewek z prawego boku na lewy. Po rozciągnięciu dwóch warstw materiału
i przecięciu szwu otrzymujemy symetryczne zaznaczenie.

 

Ścieg obrzucany to ścieg równych i równoległych odcinków skośnych do brzegów tkaniny z których jedna połowa widoczna jest po stronie wierzchniej druga po spodniej. Służy do zabezpieczenia strzępiących się brzegów materiału.

Ścieg dziergany to szereg równych i równoległych odcinków prostopadłych do brzegów tkaniny zakończonych powiązaniem nitki wzdłuż wykończonego brzegu. Zabezpiecza brzegi tkaniny przed strzępieniem, używany również do dziurek i haftu.

Ścieg kryty jest niewidoczny po stronie wierzchniej i spodniej. Stanowi krótki odcinek nitki łączącej dwie warstwy tkaniny z których jedna złapana jest do wierzchniej części połowy jej grubości, a druga do spodniej części i również połowy jej grubości. Służy do podszywania obrębów.

 

DZIURKI DZIERGANE

Dziurka bieliźniana charakteryzuje się tym, że z dwóch stron posiada rygielek. Ma zastosowanie w bieliźniarstwie i odzieży lekkiej. 

Dziurka odzieżowa charakteryzuje się tym, że z jednej strony ma rygielek, a z drugiej koniec jest zaokrąglony. Ma zastosowanie w odzieży wierzchniej.

Pierwszą czynnością przed wykonaniem dziurki jest przefastrygowanie dwóch warstw materiału w niewielkiej odległości od zaznaczenia dziurki. Drugą przefastrygowanie dziurki na trzy milimetry od jej przecięcia.

 

Po przefastrygowaniu należy przeciąć dziurki.

Kolejną czynnością jest obszycie dziurek ściegiem obrzucanym.

Ostatnią czynnością jest obszycie dziurek ściegiem obrzucanym i wykonanie rygielków tym samym ściegiem.

W krawiectwie houte couture (ekskluzywnym) wszystkie dziurki zawsze wykonywane są ręcznie, które stają się znakiem rozpoznawczym. W moim krawiectwie wszystkie dziurki wykonywane są ręcznie.

Podpatruj, wykonuj i podawaj źródło inspiracji.

Igielnik cz. 1/2

Igielnik - pojemnik do przechowywania igieł, szpilek lub ozdobna poduszeczka do wbijania igieł celem uchowania ich w porządku w jednym miejscu. Zadaniem poduszeczki do igieł jest też ich czyszczenie podczas wbijania i wyciągania tak, aby wygładzić powierzchnię igły, szpilki w celu łatwiejszego jej wbijania w tkaniny.
Dawniej igielnik to osoba zajmująca się wyrobem igieł, haftek, szpilek.

Szpilka jaka jest każdy wie, ale nie każdy wie do czego służy, bo jest ich wiele rodzajów. Szpilki o małych lub dużych główkach standardowe każda krawcowa ma pod ręką, aby łatwo okiełznać uciekający materiał. Długimi z dużymi łepkami spinamy tiule i materiały ma suknie ślubne oraz puszyste dzianiny. Króciutkie szpilki o długości 15-17 mm pomagają rękodzielnikom przy upinaniu dekoracji na styropianie ze wstążki lub cekin.

Igły do szycia ręcznego w standardowym igielniku, który można kupić w każdej pasmanterii. Posługujemy się nimi na co dzień.

Do haftowania używa się różnych materiałów. Mogą to być specjalne nici lub tasiemka. Poniższe zdjęcie pokaże Ci igłę do haftowania tasiemką, niezbyt ostrą z cienkim, długim uchem, aby z łatwością przewlec przez nią atłasową tasiemkę.

Do haftowania muliną musisz mieć cieniutką, bardzo ostrą igłę z cienkim dość długim uszkiem dla łatwego przewleczenia nitki.

Modne jest ozdabianie eleganckich i nie tylko części garderoby bardzo drobnymi koralikami. Naszycie ich umożliwi cieniusieńka, długa igła z bardzo maleńkim uszkiem.

Zeszycie skóry umożliwi Ci mocna igła z zaostrzonym końcem jak nóż.

Rymarze szyją grubą skórę dwoma igłami równocześnie i w ten sposób imitują szew maszynowy na bardzo grubej skórze. Jeżeli chcesz uszyć torebkę ze skóry możesz wykorzystać ten pomysł. Potrzebny jest szpilorek, który przekuje skórę. W powstałe w ten sposób otwory możesz przeciągać nitkę z prawej strony na lewą i przez ten sam otwór
z lewej na prawą przy pomocy mocnych i tępych igieł.

Takiej dziwnej półokrągłej igły do ręcznego szycia używają tapicerzy. Możesz nią naprawić babciny fotel.

Podobnie jak do szycia ręcznego do maszyny też wyprodukowano wiele igieł. W domowych maszynach do szycia używa się systemu igieł półpłaskich. Igłę wybieramy w zależności od rodzaju tkaniny.
Zwykłą igłą przeszyjesz większość tkanin. Im cieńsza tkanina, tym cieńsza igła. Im grubsza tkanina tym grubsza igła.
Igła o kolorze złotym lub żółtym jest przeznaczona do dzianin. Jej specjalistyczna końcówka przechodzi pomiędzy nitkami bez ich przecinania co jest bardzo ważne w dzianinie.
Igła niebieska jest przeznaczona do szycia jeansu. Jest bardzo mocna i ostra co ułatwia przeszycie tak grubego materiału.
Igła do skóry jest zakończona ostrzem, które z łatwością przecina skórę sztuczną
i naturalną i umożliwia jej szycie na maszynie. Pamiętaj, że szew wykonany tą igłą pozostawi ślad na zawsze. Wykonuj ten szew tylko wtedy, gdy będziesz pewny, że nie trzeba go poprawiać.
Igła z podwójnym ostrzem umożliwia wykonanie ściegów zastępujących maszynę o nazwie renderka przydatnych przy zawijaniu dzianin lub ściegów ozdobnych z nitek metalowych albo do haftowania na maszynie.

Mam nadzieję, że ten artykuł pomoże Ci wybrać odpowiednią igłę do pracy przy szyciu.
A za tydzień spróbuj ze mną wykonać swój własny igielnik.

Podpatruj, wykonuj i podawaj źródło inspiracji

Kulisy kroju i szycia. Zrób kopię ulubionego ubrania.

Żurnale mody mają tylko ograniczoną ilość stylizacji i przygotowanych do nich form. Często w naszej szafie mamy ukochane części garderoby z którymi ciężko jest się rozstać. Jeżeli fason ubrania nie zawiera zaszewek lub nie jest bardzo skomplikowany możemy go odbić na papierze do form i zrobić nową sztukę. W tym odcinku moich porad pokarzę jak w łatwy sposób przenieść gotowy ciuch na papier. Pierwszą rzeczą jaką zrobiłam to dresowe spodnie dziecięce. Nasi milusińscy szybko rosną i froterując kolanami podłogę
w przedszkolu wycierają na nich dziury, dlatego potrzebują dużą ilość tej części garderoby. Kolejnymi rzeczami było przerysowanie formy z dwóch gotowych bluzek, które już zasługiwały na emeryturę oraz ukochanej kamizelki.

Do zrobienia formy z gotowych spodni, a potem ich uszycia będziesz potrzebować: spodnie wzorcowe, półpergamin, centymetr krawiecki, linijkę, ołówek z gumką, szpilki, tkaninę do uszycia spodni, łaty na kolana, ściągacz do nogawek na mankiety, gumkę do spodni, nożyczki.

Pierwszą czynnością jest przygotowanie spodni, papieru i ołówka.

Teraz przewróć spodnie na lewą stronę.

Włóż jedną nogawkę w drugą tak, aby otrzymać połówkę spodni. Zepnij punty styczne szpilkami, aby materiał nie kręcił się podczas odrysowywania.

Złożone spodnie ułóż na półpergaminie szwem bocznym równolegle do arkusza papieru
i odrysuj pierwszą linię boczną.

Jeżeli spodnie mają gumkę w pasie i przy nogawkach musisz wyrównać ściągnięte fragmenty.

 Po narysowaniu linii bocznej zaznacz wysokość pasa.

Do wysokości pasa dodaj kilka centymetrów zgodnych z szerokością gumki plus jeden centymetr na zaszycie.

 W podobny sposób jak z pasem postępuj z dolną nogawką i wyrównaj różnicę ściągniętą przez gumkę. Jeżeli spodnie jak w moim przypadku będą miały ściągacz nie trzeba ich przedłużać. Gdy zaplanujesz ściągnięcie nogawki gumką musisz dołożyć do długości tyle centymetrów jaka szeroka jest gumka plus jeden centymetr na zaszycie.

 Obrysuj wewnętrzną część nogawki.

 Wyrównaj nogawkę jak poprzednio.

 Obrysuj linię kroku.

 Wyrównaj linię pasa.

Tak wygląda obrysowana pierwsza część spodni (tył).

Przełóż spodnie w lustrzanym odbiciu do obrysowania drugiej części (przód).

Masz już obrysowaną przednią i tylną część spodni.

Należy sprawdzić długości: boku spodni, nogawki wewnętrznej, szerokości na wysokości kroku oraz na dole z długościami odrysowanymi na papierze. Jeżeli są jakieś różnice to musisz je wyrównać korzystając z centymetra krawieckiego, linijki, ołówka i gumki.

Wypnij szpilki podtrzymujące materiał.

Odwróć spodnie na prawą stronę, bo następną czynnością będzie odmierzenie
i odrysowanie kieszeni.

Odmierz i odrysuj na papierze kieszeń. Nie zapomnij dodać dwa centymetry od góry na zawinięcie.

W tym momencie masz już gotową formę do wycięcia.

 Wytnij formę z papieru.

 Masz już gotową formę.

Złóż materiał prawą stroną do prawej i wzdłuż osnowy (długość tkaniny, dzianiny). Po lewej stronie przypnij szpilkami wszystkie części formy. Pamiętaj, że możesz spodnie wyciąć
z małym zapasem, wtedy będą odrobinę szersze od wzoru lub idealnie według formy wtedy otrzymasz ten sam rozmiar.

Teraz wytnij wszystkie części nożyczkami (przód podwójnie, tył podwójnie i kieszeń podwójnie).

Odepnij papierową formę przodu od tkaniny i wyznacz linię kolana (połowa wewnętrznej długości nogawki). Ułóż i przypnij łaty szpileczkami.

Łaty, które użyłam miały klej termiczny, dlatego przyprasowałam je gorącym żelazkiem. Ułatwia to przyszycie ich na maszynie.

Aby przyszyć użyj stopki do zygzaka.

Przyszyj łatę zygzakiem.

Z tyłu spodni zdejmij formę, gdyż na niej zostały zaplanowane kieszenie wykonanie których widać na powyższych zdjęciach.

Górną część kieszeni obszyj overlockiem.

Zaprasuj od góry dwa centymetry tkaniny.

Przyszyj zawinięcie. Moje spodnie były szyte z dzianiny i do jej szycia wykorzystałam
z programu maszyny ścieg elastyczny. Jeżeli nie masz w maszynie ściegów elastycznych nastaw bardzo wąski zygzak i szyj nim. Zapobiegnie to pękaniu szwów podczas użytkowania.

Zaprasuj wszystkie pozostałe boki kieszeni.

Starannie odmierz na tylnej nogawce miejsce na kieszonkę. Przypnij ją szpilkami. Pamiętaj, że do pasa dodałaś materiał na zawinięcie pod gumkę i odlicz go przy ustalaniu miejsca kieszonki.

Przyszyj kieszonki na maszynie.

Złóż przednią część nogawek z tylną. Zepnij szpilkami lub przyfastryguj, aby przygotować spodnie do szycia na maszynie.

Wykonaj szwy boczne i wewnętrzne nogawek.

Obszyj szwy overlockiem lub na zwykłej maszynie zygzakiem, aby się nie strzępiły.

Obetnij pozostałe po szyciu nitki.

Przewróć jedną nogawkę na prawą stronę.

Złóż nogawki prawą stroną do prawej. Zepnij linię pasa i kroku szpilkami. 

Teraz musisz zeszyć krok na maszynie do szycia.

Ponownie wróć na overlock lub zygzak i zaobręb linię kroku.

Zeszyty krok.

Odwróć spodnie na prawą stronę.

Dopasuj mankiety i przypnij je szpilkami.

Przyszyj mankiety na maszynie.

Miejsce przyszycia mankietów do nogawek powinno być obrębione overlockiem lub zygzakiem.

Tak wygląda połączenie mankietów ze spodniami.

Gotowe nogawki z mankietami.

Obszyj linię pasa overlockiem lub zygzakiem.

Przygotuj gumkę, zmierz pas spodni lub dziecko które będzie je nosiło i na odpowiedni obwód przytnij ją.

Zaszyj gumkę.

Załóż materiał na tunel do gumki. Przypnij go szpilkami i przeprasuj żelazkiem.

Załóż półstopkę do maszyny.

Przyszyj tunel pod gumkę półstopką prowadząc ją po krawędzi gumki.

W ten sposób niewielkim nakładem pracy i środków powstała nowa para spodni dla twojego malucha. Może on teraz froterować wszystkie przedszkolne i domowe podłogi swoimi kolanami, a twój portfel oddycha z ulgą.

W tym tutorialu pokazałam jak odrysować formę z gotowego ubrania. Wykorzystałam do tego spodnie dziecięce, bo one mamom spędzają sen z powiek, ale w ten sam sposób można wykonać inne części garderoby, co jest pokazane na podstawie moich T-shirtów oraz ukochanej kamizelki, której nie jestem w stanie kupić w sklepie, ponieważ ten model został już wyprzedany

EDIT:
Tak prezentują się spodenki uszyte według powielonego wzoru na właścicielu. W ten sposób i ty możesz ubrać swojego malucha w dwie godziny.

Podpatruj, wykonuj i podawaj źródło inspiracji.